Karlovo Living Landscape
Proje
Yarışma, Yaşam Alanı
Konum
Banská Bystrica, Slovakya
Yıl
2026
Tasarımcılar
İnci Shoainia, Emil Shoainia
Proje ismi
CONNECTED RIDGES LOOP
Derece
Eşdeğer Mansiyon
Proje, araziyi dönüştürmeyi değil, onu dinlemeyi temel alan bir yerleşim yaklaşımı önerir. Eğimin bir engel değil, yaşamın ritmini, hareketi ve karşılaşmaları şekillendiren bir rehber olarak ele alındığı bu modelde, topografya korunarak geliştirilir. Doğal kotlar ana referans olarak kabul edilirken, yalnızca zorunlu yol geometrisine uyum sağlamak için sınırlı müdahaleler yapılmıştır. Bu yaklaşım, doğal form ile kamusal erişilebilirlik arasında dengeli bir ilişki kurmayı hedefler.
Connected Ridges Loop, yerleşim organizasyonunu belirleyen ana unsur olarak topografyayı kabul eder. Doğal eğrileri takip eden “yaşayan sırtlar” ve bu sırtları vadiler üzerinden bağlayan yeşil-su ağı, parçalı ama süreklilik taşıyan bir kamusal alan sistemi oluşturur. Bu omurgalar boyunca ilerleyen yaya rotaları, farklı kotlarda kesintisiz bir dolaşım sağlarken, küçük meydanlar, dinlenme alanları ve geçiş bahçeleriyle gündelik yaşamı zenginleştirir. Böylece kamusal hayat tek bir merkezde toplanmak yerine, yerleşimin tamamına yayılan bir deneyime dönüşür.
MEKÂNSAL KURGU
Projenin ana omurgasını oluşturan kırık diyagonal aks, yalnızca bir dolaşım hattı değil, mekân üreten bir sistem olarak ele alınır. Bu aks boyunca hareket; sıkışma ve açılma anlarıyla ritim kazanır, sert kentsel yüzeylerden daha geçirgen ve açık alanlara doğru evrilir. Kullanıcı bu kurgu içinde yalnızca bir noktadan diğerine ilerlemez, aynı zamanda mekânı bir geçiş deneyimi olarak algılar ve yaşar.
YAPI VE YER İLİŞKİSİ
Gym yapısı, kentsel yoğunluk ile peyzaj açıklığı arasındaki eşikte konumlanarak iki farklı mekânsal durumu birbirine bağlayan bir ara yüz görevi üstlenir. Kuzeyde belirgin bir kentsel sınır tanımlarken, güneyde peyzaja açılarak geçirgen bir ilişki kurar. Bu yaklaşımda yapı, bağımsız bir nesne olmaktan çıkar; hareketi yönlendiren, görüşleri çerçeveleyen ve zeminle kurduğu ilişki üzerinden mekânsal sürekliliği sağlayan aktif bir bileşene dönüşür.
PROGRAM VE ZEMİN STRATEJİSİ
Program elemanları, diyagonal omurga boyunca yerleşen düğümler olarak kurgulanır. Kuzeyde daha yoğun ve tanımlı aktiviteler yer alırken, güneyde program peyzajla bütünleşerek çözülür. Bu süreçte zemin, projenin temel malzemesine dönüşür; sert yüzeyler yarı geçirgen dokulara, oradan da doğal peyzaja evrilerek kentten doğaya uzanan sürekliliği fiziksel olarak hissettirir.
